मराठ्यांच्या इतिहासाची साधने खंड तिसरा ( १७०० -१७६०)

[६]                                                                                         श्री                                                           

                                                                                              श्रीमत् परमहंस स्वामी यांही.

सहस्त्रायु चिरंजीव भक्तराज यशवंतराऊ पवार याशीं आज्ञा केली ऐसीजे :- तुह्मी आमच्या आवडीचे शिष्यादाखल असोन तुह्मास हंड्यास उणें काय आहे आणि आमच्या लिहिल्याचा अव्हेर करून शिवाजी शंकर याणीं मागितले. त्यावरून बुधला-हांडा पाठविलेत नाहीं. एरवी तुह्मापासून अंतर न पडतें. हांड्याचा विषय फारसा न्हवता. पाठवितेत तरी श्रेयस्करच होतें. दुभती ह्मैस चांगली मागाहून पाठवितों ह्मणून पत्रीं लिहिलें होतें, ते तरी कोठें पाठविलीत ? आह्माशीं नष्ट करावें ऐसें तुह्मास उचित नाहीं. तुमचे तीर्थरूपाची निष्ठा होती. त्याप्रमाणें वर्तलियास बरेंच असे. आमचें रिकामें माणूस पाठविलेंत कसें, हें अपूर्व दिसून आलें. जन आमची सेवा काय करितात! पत्राचा अव्हेर करीत नाहीं. बरें उचित तें करणें, विशेष काय लिहिणें हे आज्ञा.                                                                                        

Joomla! Debug Console

Session

Profile Information

Memory Usage

Database Queries